
Hoe voorkom je dat de infraroodverwarmers in je badkamer kortsluiting veroorzaken?
Het plaatsen van een infraroodverwarmer in een badkamer is net alsof je een gevecht met vocht uitlokt. Er is overal stoom. En zoals iedereen die ooit contact heeft gehad met een geleidende draad weet, is water en elektriciteit een vreselijke combinatie. Als de isolatie niet goed werkt, kan er stroom lekken – of er kan zelfs een kortsluiting ontstaan.
Om dit te voorkomen, richten we ons op twee zaken: de afsluitingen aan de uiteinden van de lamp en de manier waarop de behuizing omgaat met elektriciteit.
De zwakke punten
Het zwakste punt van elke infraroodlamp bevindt zich precies waar de elektroden in contact komen met de kwartsbuis. In een badkamer gevuld met stoom zal condensatie zich juist op deze plekken ophopen.
Om dit op te lossen, gebruiken we siliconendoppen of epoxy om de verbindingen af te sluiten. Hierdoor kan vocht niet in de contactpunten komen. Als je deze plekken onbeschermd laat, kan er kortsluiting ontstaan. Dat is zeker geen prettig gevolg.
Gronding en barrières
We vertrouwen niet alleen op één laag plastic om dit te voorkomen. De behuizing moet bestaan uit materialen die bestand zijn tegen veel stoom, zodat elektriciteit niet kan lekken.
Meestal gebruiken we versterkte polymeren of aluminium dat is gepoedercoated. Maar het echte geheim zit in de integratie van een grondingsysteem. Er moet een duidelijke weg zijn voor eventuele stroomstoten. Op deze manier zal de beveiligingsschakelaar meteen inschakelen als er iets misgaat. Het is beter dat de stroom wordt onderbroken, dan dat het hele metalen frame gevaarlijk wordt.
Het lastige dilemma: hitte versus afsluiting
Er is echter ook een nadeel: stevige afsluitingen zijn goed om water buiten te houden, maar ze zijn slecht om hitte tegen te houden. Als je een hoogwaardige halogeenlamp te strak afsluit, kan de hitte zich ophopen en uiteindelijk de afsluitingen beschadigen. Het is dus een kwestie van balans vinden.
Je hebt natuurlijk een hoge IP-classificatie nodig, maar je hebt ook genoeg ruimte nodig zodat de kabels niet oververhit raken. We ontwerpen meestal een kleine luchtkier – zo dat water er niet in kan komen, maar hitte wel eruit kan.
Een laatste tip: gebruik hittebestendige kabels. Anders zal de isolatie na zes maanden al barsten en loskomen. En dan ben je weer waar je begonnen was.