Waarom we overstag gaan naar infrarood voor de halfgeleiderverwerking
Al lang accepteren we dat het gebruik van hete lucht de beste manier is om halfgeleiders op te warmen. Maar laten we eerlijk zijn: dit proces is traag. Lucht is een slecht geleider van warmte. Je moet minutenlang wachten tot de lucht heet genoeg is, en daarna nog langer wachten tot de warmte echt in de chip komt. Dat vertraagt het proces enorm.
Het elimineren van de ‘middelaar’
Infrarood werkt anders. In plaats van de lucht op te warmen, gebruikt infrarood elektromagnetische straling om energie rechtstreeks in het materiaal te brengen. Het gebeurt bijna onmiddellijk: zodra je de schakelaar omzet, is de warmte er al. Geen gedwongen wachttijd meer.
Ruimte besparen
Als je ooit een ruimte hebt gezien waarin er luchtcirculatiesystemen worden gebruikt, weet je hoe het eruitziet: enorme blazers, eindeloze leidingen en grote geïsoleerde dozen die nodig zijn om te voorkomen dat de warmte overal naartoe lekt. Dit inneemt veel te veel ruimte in beslag.
Infraroodlampen maken het mogelijk om alles kleiner te houden. Omdat we de energie rechtstreeks op het product richten, verspillen we geen energie aan het opwarmen van de rest van de machine. Het is efficiënter.
De nadelen
Het is natuurlijk geen magisch oplossing. Je kunt niet zomaar één systeem vervangen door het andere.
Infrarood werkt alleen als er een goede zichtlijn is. Als het product vreemde vormen heeft of diepe groeven, kan de straling deze delen niet bereiken. Hierdoor ontstaan koude plekken. Je moet goed nadenken over waar de lampen moeten staan, zodat alles gelijkmatig wordt opgewarmd.
Bovendien werkt infrarood zeer snel. Je sensoren moeten perfect gekalibreerd zijn; anders bereik je de gewenste temperatuur al voordat je het zelf doorhebt.
Conclusie
Uiteindelijk gaat het om de efficiëntie. Als je elke cyclus een paar seconden kunt verkorten, heeft dat grote gevolgen. Meer chips per uur betekent dat de hele productielijn efficiënter werkt.